Kancelaria Adwokacka
Gdynia, Trójmiasto

Sygn. akt XV C 1003/18

POSTANOWIENIE

Dnia 25 lutego 2022 r.

Sąd Okręgowy w Gdańsku XV Wydział Cywilny

„Sąd w tym zakresie nie zmienia stanowiska wyrażonego w uzasadnieniu wyroku i przychyla się do wniosku. Zaangażowanie pełnomocnika, przedstawiona merytoryczna argumentacja w pismach procesowych (zarzuty związane z samym dokumentem umowy i jego ważności, wady oświadczenia woli, charakter prawny umowy przystąpienia do długu itd.) oraz rzetelny udział w kilku rozprawach (bardzo dobre merytoryczne przygotowanie do sprawy, zadawanie celnych pytań świadkom), terminowe przedstawianie stanowiska, trafna ocena dotychczasowych wyników postępowania (ze zwróceniem uwagi na brak konieczności kontynuowania procesu i prowadzenia dalszych dowodów) znacząco przyczyniły się do wyjaśnienia sprawy, co uzasadnia przyznanie opłaty w kwocie wyższej niż stawka minimalna.”

Sygn. akt i AGa 411/22

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 22 marca 2023 r.

Sąd Apelacyjny w Poznaniu, i Wydział Cywilny i Własności Intelektualnej

„Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Apelacja zasługiwała na uwzględnienie.

Sąd odwoławczy podzielił ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd Okręgowy w znacznej części, dokonując jednakże ich istotnej korekty – w zakresie kluczowego dla sprawy zagadnienia tożsamości stron umowy sprzedaży [.........] z dnia [.........] [.........] r.

Uwzględniając zarzut naruszenia art. 233 § 1 k.p.c., zgodził się ze skarżącym co do błędnej oceny dowodów stanowiącej podstawę ustalenia, że w roli sprzedającego występowała w tej umowie [.........] [.........] jako właściciel [.........], podczas gdy prawidłowo oceniony materiał dowodowy, przy odpowiednio zastosowanej regule dowodowej z art. 6 k.c., pozwala przyjąć, że był to [.........].

[...]

Przede wszystkim jednak, z punktu widzenia wykazania przesłanek roszczenia znaczenie ma, jak trafnie zarzuca się w apelacji, że pozwany przyjął i zaakceptował wystawioną przez powoda fakturę VAT nr [.........], co należy potraktować jako niewłaściwe uznanie długu.

Skoro zaś pozwana fakturę sprzedażową przyjęła i zaakceptowała, nie tylko przez techniczne działania służb księgowych, ale także przez świadomy akt zgody organu reprezentującego, to przejawiła zachowanie świadczące o niewłaściwym uznaniu długu, zatem potwierdzeniu istnienia wierzytelności stwierdzonej fakturą.

Skutkiem procesowym uznania niewłaściwego jest, że ewentualny ciężar dowodu nieistnienia zafakturowanego zobowiązania, zatem również tego, iż powoda nie należy pozycjonować w roli wierzyciela - jako właściciela i sprzedawcę rzeczy, obciąża pozwanego (por.: wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 24 lutego 2016 r., i ACa 1017/15, Legalis nr 2108007). To pozwany musiałby zatem przytoczyć konkurencyjne fakty i dowody wskazujące na to, że właścicielem [.........], uprawnionym do jego zbycia była siostra powoda [.........] [.........] i że ona w istocie przeniosła na pozwanego jego własność.

Ostatecznie zatem Sąd odwoławczy skorygował ustalenia faktyczne Sądu Okręgowego przyjmując, że powód był właścicielem [.........] sprzedanego pozwanemu, a nie tylko jego posiadaczem, władającym nim na podstawie „przeniesienia agencyjnego”.

w tym stanie rzeczy Sąd Apelacyjny na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że zasądził od pozwanego na rzecz powoda [.........] zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w transakcjach handlowych od kwoty [.........] zł od dnia [.........] r. i z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od kwoty [.........] zł od dnia [.........] r. oraz kwotę [.........] zł.

Ponieważ za stronę wygrywającą ostatecznie spór uznać należało powoda, zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu z art. 98 § 1 k.p.c, należał mu się od pozwanego zwrot kosztów procesu poniesionych w pierwszej instancji – w wysokości [.........] zł.”

Sygn. akt XIi Ns 1274/24

POSTANOWIENIE

Dnia 30 stycznia 2026 r.

Sąd Rejonowy Gdańsk – Południe w Gdańsku XIi Wydział Cywilny

„O ile Sąd zdecydował, że adekwatne będzie zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w sprawie o wydanie w stawce minimalnej, to w zakresie sprawy o zniesienie współwłasności Sąd przychylił się do wniosku pełnomocnika o zasądzenie podwójnej wielkości stawki minimalnej, a zatem 1.800 zł (2 x 900 zł). Zgodnie z § 15 ust. 3 ww. rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości przewyższającej stawkę minimalną, która nie może przekroczyć sześciokrotności tej stawki ani wartości przedmiotu sprawy, jeśli uzasadnia to: 1) niezbędny nakład pracy adwokata, w szczególności poświęcony czas na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczba stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjęte w sprawie, w tym czynności podjęte w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu; 2) wartość przedmiotu sprawy; 3) wkład pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie; 4) rodzaj i zawiłość sprawy, w szczególności tryb i czas prowadzenia sprawy, obszerność zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów, o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności. w niniejszej sprawie odbyło się kilka terminów rozpraw, na których przesłuchano świadków oraz strony, akta obejmowały 4 tomy, sprawa dotyczyła nadto kwestii nieuregulowanych ściśle przez prawo, które niewątpliwie budzą wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie - w związku z czym stan prawny niniejszej sprawy był zawiły. Pełnomocnik wnioskodawcy sporządził obszerne pisma procesowe, prezentując zagadnienia prawne oraz faktyczne istotne dla sprawy, jak również stawił się na wszystkich terminach rozprawy, aktywnie w nich uczestnicząc, co w ocenie Sądu uzasadniało zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w wysokości podwójnej stawki minimalnej.”

Sygn. akt i C 445/23

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 26 stycznia 2024 roku

Sąd Okręgowy w Gdańsku i Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący: Sędzia [.........]
Protokolant: [.........]
po rozpoznaniu 19 stycznia 2024 roku w Gdańsku
na rozprawie
sprawy z powództwa [.........] [.........]
przeciwko DNB Bank Polska Spółce Akcyjnej z siedzibą w Warszawie
o ustalenie i zapłatę

1. ustala nieistnienie stosunku prawnego wynikającego z umowy kredytu hipotecznego nr [.........] zawartej między stronami [.........] 2011 r.;
2. zasądza od DNB Bank Polska Spółki Akcyjnej z siedzibą w Warszawie na rzecz [.........] i [.........] kwotę [.........] zł ([.........]) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od [.........] r. do dnia zapłaty;
3. w pozostałym zakresie powództwo oddala;
4. zasądza od DNB Bank Polska Spółki Akcyjnej z siedzibą w Warszawie na rzecz [.........] i [.........] kwotę [.........] zł ([.........]) tytułem zwrotu kosztów procesu, wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.

„O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 k.p.c., art. 99 k.p.c. oraz art. 108 § 1 k.p.c. a także § 2 pkt 7 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik postępowania. Kosztami obciążono pozwanego w całości, jako przegrywającego spór niemalże w całości. Na poniesione przez powódkę koszty składała się opłata sądowa od pozwu w wysokości [.........] zł oraz koszty zastępstwa procesowego w wysokości [.........] zł (1,5 krotność stawki minimalnej), w tym kwota 34 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Od kwoty zasądzonej tytułem zwrotu kosztów procesu zasądzono odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty zgodnie z art. 98 § 11 k.p.c.”